Het ene voorwerp of persoon staat voor het andere. Het voorwerp of de persoon die voor staat lijkt dichterbij in de ruimte. Het voorwerp of de persoon die wordt overlapt staat in de achtergrond.

In de eerste afbeelding zie je twee ganzen die op precies dezelfde hoogte op de grond staan. Toch lijkt de rechter gans verder weg omdat deze wordt overlapt door de linker.

Bij afsnijding wordt de voorstelling afgesneden door de kaderrand. Hierdoor lijkt de voorstelling door te lopen in onze eigen werkelijkheid.

Hoe verder naar achteren, hoe hoger en kleiner een voorwerp of persoon wordt afgebeeld. Dit noem je verkleining​. Alles in de voorgrond dat laag is afgebeeld wordt groter afgebeeld. Hierdoor ontstaat er diepte/ruimtelijkheid.

Bij vervaging zijn de objecten of personen in de voorgrond scherp. Naarmate iets verder weg staat wordt alles vager. 

Met behulp van een verdwijnpunt en parallelle lijnen, die naar dat verdwijnpunt lopen, worden diepte gecreëerd. Dit is een wiskundige techniek. Er zijn verschillende soorten lineair perspectief afhankelijk van het aantal verdwijnpunten.

Een doorkijkje zorgt voor extra ruimtelijkheid in een vaak wat platte of ondiepe voorstelling. Sommige voorstellingen worden met behulp van een doorkijkje in tweeën gedeeld waardoor er twee verhalen te zien zijn.

Als je schaduw aanbrengt, wordt ruimtelijkheid duidelijk. Dit noem je plasticiteit. Je ziet een tekening gemaakt met grijs potlood. Alleen door licht en donker (schaduwen) aan te brengen, wordt het gezicht ruimtelijk.

Bij coulissewerking wordt er met behulp van het aanbrengen van verschillende lagen, die naar boven en binnen verspringen, een kijkdooseffect of de opbouw van een decor in het theater gecreëerd. 

en repoussoir is een schildertechniek waarbij met opzet een voorwerp in de voorgrond van een schilderij wordt geplaatst, om de illusie van diepte te vergroten. Een repoussoir is ten opzichte van de rest van het schilderij donker van kleur, en bedekt een gedeelte van de voorstelling. Een doorkijkje kan ook als repoussoir dienen.

Bij plans wordt de ruimte in (vaak horizontale) lagen opgedeeld. De schilder maakt gebruik van een voorplan en een achterplan, en soms is er ook een middenplan. Elk plan heeft een eigen sfeer, kleurenpalet, lichtheid en stijl van vormgeving.

Verkorting ontstaat wanneer er een (lange) vorm naar de toeschouwer is gericht. De vorm lijkt dan korter dan hij in werkelijkheid is. In het beeld van Agnes Kobori-Kovacs laat zien dat de verkorting haar voeten groter toont in verhouding tot haar hoofd wat verder weg staat.

In de Barok maakten kunstenaars de meest indrukwekkende  plafondschilderingen in centraal perspectief, waarbij de indruk werd gewekt dat er geen plafond meer was. Het verschil tussen de muren en de schildering vervagen. De afbeelding lijkt vanuit de werkelijke ruimte door te lopen. Dit effect noem je trompe l'oeil of illusionisme. Tegenwoordig wordt het illusionisme nog veel toegepast in street art. 

Bij stapeling worden objecten in lagen boven elkaar 'gestapeld'. De objecten die laag staan 'lijken' dichtbij en de objecten die hoog in de afbeelding staan 'lijken' ver weg, ondanks dat de objecten meestal niet van grootte verschillen. Soms vindt er overlapping plaats.

Bij een omklapping  worden de verschillende aanzichten, die even belangrijk zijn, allemaal zichtbaar gemaakt. Daarbij worden bijvoorbeeld vormen die rechtop zouden moeten staan horizontaal omgeklapt. Dit zie je vaak in kindertekeningen, het kubisme of in primitieve schilderkunst.